اینجا تهران است صدای نایب برحق را می شنوید

خوب این قصه همچنان ادامه دارد (منظور قصه ای هست که دیشب تعریف کردم) و باز هم اینجا توسط بنده آپ می شود

جونم برات بگه که این کوروش خان ما امروز کلی لوس بازی های یه بچه ی جیک جیکو رو تحمل کرد و بعد هم کلی اذیت شد و کلی خسته. بنده از همین جا به ایشون خسته نباشید عرض می کنم. جای اون بچه هم خسته نباشید و تشکر و این حرفا خدمتشون عرض می کنم.

و تازه یه دست مریزاد هم بهشون می گم که چنین قدرتی دارن که در آینده هم می خوان تحمل کنن...

تورو خدا دنیا رو می بینی خواهر؟  یه روز اینجا یه روز اونجا یه روز بالا یه روز پایین و ... خلاصه اینکه من اینجا رو آپ می کنم و اونم عکس وبلاگ من رو آپلود

می دونم که خواننده های آشکار و پنهان این وبلاگ بی صبرانه انتظار بازگشت نویسنده اصلی یعنی همون کوروش خان رو می کشن. ما هم همین طور...

انتظار بکشید که انتظار بهترین کارها و بالاترین عبادت است
امیدتون رو هم از دست ندید

به زودی میاد

برمی گرده

حتما

من کوروش نیستم. جانشینش هستم. یا همون نایب بر حقش

حوصله آپ کردن ندارن آقا 

الان به شدت جوگیره امتحان روز شنبه هستن و کسی رو تحویل نمی گیرن پس دیگه چه توقعی می شه داشت

والا راستش الانم هرچی ازش می پرسم چیزی نمی گه  هی می گم یه نظر بده واسه نوشتن می گه چی بگم؟ اگر می خواستم چیزی بگم که خودم می نوشتم

خلاصه که ملالی نیست جز این امتحان روز شنبه

خودمونیم ها اینم خیلی جو می ده به خودش. حالا خوبه ما می دونیم قراره بره امتحان رو بترکونه

تازشم ما که هیچ!! کل استادای اون بالا هم حال می کردن باهاش وقتی می رفتن پرواز و می اومدن پایین. کلی تو کف نالج(knowledge) آقا بودن  (این اصلا شوخی نبود ها. جدی جدی گفتم. اینو اکثر استادا می گفتن)

به هر حال امیدواریم که همه چیز همونجوری که خودش می خواد بشه شما هم دعا کنید